| | Na nieszczęście dzieje się tak samo w przypadku niesprzyjających okularów z napisem „nie jestem w stanie poderwać dziewczyny”. Jak myślisz co będziesz wtedy zauważał dookoła ? Wyprzedzę twoją odpowiedź i zgadnę. Będziesz widział tylko sytuacje potwierdzające twoje przekonanie. Jeśli potrzebujesz logicznego wyjaśnienia tego procesu, to popatrz na niego w taki sposób. Nasz umysł jest jak komputer. W każdej sekundzie otrzymuje on miliardy różnych informacji. Są to obrazy, dźwięki, uczucia, zapachy i smaki. Nie mają one same w sobie żadnego znaczenia. One po prostu są. Pomyśl sobie co by było, gdyby wszystkie te informacje zostały w jednej chwili wyświetlone na ekranie komputera ? Zapanował by kompletny chaos i prawdopodobnie nie były by one dla nikogo pożyteczne. Dlatego komputer ten porządkuje wszystkie informacje, uogólnia je, zniekształca i nadaje im odpowiednie znaczenie. Inaczej mówiąc decyduje on które z nich są ważne, a które można pominąć. Te ważne pojawiają się na monitorze, a mniej ważne zapisywane są na twardym dysku. Tak samo w przypadku umysłu. Ważne informacje pojawiają się w naszej świadomości a mniej ważne zostają zapisane w naszej podświadomości. Jak widzisz to, które informacje są ważne jest kwestią sporną: dla kogoś przeświadczonego o swojej atrakcyjności co innego zostanie uznane za ważne, dla człowieka przekonanego o swojej beznadziejności. Dlatego właśnie postrzeganie rzeczywistości jest tak subiektywną sprawą. Jedni widzą ją w sposób sprzyjający, a drudzy w ograniczający, jednak nikt nie widzi jej w sposób taki jakim ona jest. Każde przekonanie zniekształca nasz odbiór rzeczywistości, lecz jest to nieodłączna cecha ludzkiego umysłu. Pomyśl sobie czy monitor jest w stanie wyświetlić wszystkie przetwarzane przez komputer informacje i czy byłoby to użyteczne ? Proces zniekształcenia rzeczywistości przez nasze przekonania wspaniale obrazuje zjawisko nazywane w psychologii „schotomią”. Wyobraź sobie, że ktoś prosi cię o sól. Ty idąc do drugiego pokoju mówisz, że nie wiesz gdzie ona się znajduje. Po kilku minutach szukania krzyczysz, że nie możesz jej znaleźć. Za chwilę ktoś przychodzi i bierze sól wprost z przed twojego nosa. Jestem przekonany, że nie raz zdarzyła ci się taka sytuacja. Dlaczego nie mogłeś znaleźć przykładowej soli ? Ponieważ wysyłając do mózgu informację (przekonanie), że nie potrafisz czegoś zrobić, poinformowałeś go co ma uznać za ważne i wybrać z miliardów innych bodźców, aby pojawiło się w twojej świadomości. Jak inaczej wytłumaczyłbyś to, że nie widziałeś solniczki, patrząc kilka razy na miejsce w którym stała?
| |
|